ΚΗΠΟΣ 306

5/4/10

Για το φτωχό Μπερτολτ Μπρεχτ - Θ Μικρούτσικος

Για τον φτωχό Μπ .Μπ. - Μπ.Μπ.

Για τον φτωχό Μπ .Μπ.

Εγώ, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ , είμαι από τα Μαύρα Δάση.
Η μάνα μου στις πολιτείες με κουβάλησε
σαν ήμουν ακόμα στην κοιλιά της. Και των δασών η παγωνιά
μέσα μου θα ‘ναι ως το θάνατό μου.

Έχω το σπίτι μου στην πολιτεία της ασφάλτου
φορτωμένος από την αρχή μ’ όλα τα μυστήρια του θανάτου,
μ’ εφημερίδες, με καπνό και με ρακί.
Καχύποπτος και τεμπέλης κι ευχαριστημένος τελικά.

Φέρνομαι φιλικά στους ανθρώπους. Φορώ
καθώς το συνηθίζουν ένα σκληρό καπέλο.
Λέω: είναι ζώα που μυρίζουν τελείως ιδιόμορφα
και λέω πάλι:δε βαριέσαι έχω κι εγώ την ίδια μυρουδιά.

Στις άδειες κουνιστές πολυθρόνες μου καθίζω
το πρωί κάτι γυναίκες καμιά φορά
τις κοιτάω ξένοιαστα και λέω:
Καθόλου μην ποντάρετε σ’ αυτόν που τώρα σας κοιτά.

Κοντά το βράδυ μαζεύω γύρω μου τα παιδιά
λέμε ο ένας τον άλλον «τζέντλεμαν»
ακουμπάνε στο τραπέζι μου τα πόδια
και λένε: Θα δούμε μέρες πιο καλές. Κι εγώ πότε δε ρωτώ.

Το πρωί στο γκρίζο χάραμα κατουράνε τα έλατα
και τα ζωύφιά τους, τα πουλιά αρχίζουν να φωνάζουν.
Κείνη την ώρα αδειάζω το ποτήρι μου στην πόλη,
πετάω τ’ αποτσίγαρό μου κι ανήσυχος κοιμάμαι.

Καθόμασταν μια ελαφρόμυαλη γενιά
σε σπίτια που λογίζονταν αγκρέμιστα
(έτσι χτίσαμε τα μακριά σπίτια της νήσου Μανχάταν
και τις λεπτές κεραίες που στηρίζουν τον Ατλαντικό.)

Απ’ αυτές τις πολιτείες θ’ απομείνει
εκείνος που διάβηκε από μέσα τους: ο άνεμος!
Δίνει χαρά το σπίτι σ’ αυτόν που τρώει:τ’ αδειάζει.
Ξέρουμε ότι είμαστε περαστικοί
κι ότι μετά από μας τίποτα αξιόλογο δε θα ‘ρθει.

Ελπίζω στους σεισμούς που μέλλονται να ‘ρθουν,
να μην αφήσω τη Βιρτζίνιά μου απ’ την πίκρα να μου σβήσει.
Εγώ ο Μπέρτολτ Μπρεχτ από τα Μαύρα Δάση,
ξερασμένος στις πολιτείες της ασφάλτου, μέσα στη μάνα μου,
σε πρώιμη εποχή!

Ύμνος στο Θεό - Μπ.Μπρεχτ

Ύμνος στο Θεό

Βαθιά στις σκοτεινές κοιλάδες πεθαίνουνε οι πεινασμένοι.
Αλλά εσύ τους δείχνεις το ψωμί και τους αφήνεις να πεθαίνουν.
Εσύ έχεις θρονιαστεί αιώνιος κι αόρατος
κι αστράφτεις ανελέητος πάνω απ’ το αιώνιο Σχέδιό σου.

Άφησες να πεθάνουνε οι νέοι κι οι χαροκόποι
μα αυτούς που θέλουν να πεθάνουν, δεν τους άφησες.
Πολλοί από κείνους που τώρα έχουνε σαπίσει
πιστεύανε σε σένα και πεθάναν γεμάτοι εμπιστοσύνη.

Άφησες τους φτωχούς φτωχοί να μείνουνε χρόνια και χρόνια
γιατί ήτανε οι πόθοι τους πιο όμορφοι απ’ τον Παράδεισό σου.
Πεθάνανε, αλίμονο, πριν δουν το φως σου
πεθάνανε μακάριοι, όμως και σαπίσαν παρευθύς.

Λένε πολλοί πως δεν υπάρχεις και τόσο το καλύτερο.
Μα πώς μπορεί να μην υπάρχει αυτό που μπορεί έτσι να ξεγελά;
Αφού τόσοι και τόσοι ζούνε από σένα και δεν μπορούν
χωρίς εσένα να πεθάνουν
πες μου, τι σημασία έχει τ’ ότι δεν υπάρχεις;

Οταν πέφτουν καρχαρίες, βγαίνει αίμα στον αφρό.

Μ. Μερκούρη "ο Mack με το μαχαίρι" η όπερα της πεντάρας

29/3/10

Απάντηση Καραισκάκη στον Μαχμουτ πασιά Σκοδρα.

«Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα,. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».

Ο Καραϊσκάκης απάντησε:«Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω».

27/3/10

Απλά μαθήματα οικονομικής ιστορίας. ΔΝΤ. Από το ράδιο.

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=109905

26/3/10

Απόσπασμα από Ε. Ράουτερ, Η κατασκευή υπηκόων, Μόναχο, 1971.

«Όταν οι πρώτοι άνθρωποι πλούτισαν αρκετά ώστε να μπορέσουν να συγκροτήσουν μία συμμορία για την καταπίεση και την εκμετάλλευση των άλλων, γεννήθηκε αυτό που ονομάζουμε σήμερα κράτος.
Το κράτος είναι η μετεξέλιξη μίας συμμορίας από μπράβους. Οι νόμοι είναι η μετεξέλιξη ενός καταλόγου με τις επιθυμίες των πλούσιων δουλοκτητών.
Το κράτος διευκολύνεται στη διακυβέρνηση αυτού του νέου είδους υπηκόων χάρη σε δύο εξελίξεις :
Η πρώτη είναι ότι ο μηχανισμός της ποδηγέτησης γίνεται όλο και πιο πολύπλοκος και αδιαφανής για τους ποδηγετούμενους,
Η δεύτερη είναι η εξέλιξη των δημοσίων πηγών πληροφοριών στις τελευταίες δεκαετίες. Με αυτόν τον πανταχού παρόντα μηχανισμό των πληροφοριών και την επιρροή των σχολείων στους απροστάτευτους εγκεφάλους των ανήλικων μελών του πληθυσμού, μπορεί κανείς να εξαπατήσει ακόμα και έξυπνους ανθρώπους, σε βαθμό που να πανηγυρίζουν για την ίδια τη θανατική καταδίκη τους.»

Ε. Ράουτερ, Η κατασκευή υπηκόων, Μόναχο, 1971.

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ : ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Βουρτισε το σακακι
βουρτσισ το δυο φορες!
οταν το βουρτσισμα τελειωσεις
μενει μια πατσαβουρα καθαρη.

Μαγειρευε ολο φροντιδα
μη λυπηθεις κανενα κοπο !
σαν η δεκαρα λειπει
σκετο νερακι ειναι η σουπα.

Δουλευε,δουλευε ακομα πιο πολυ
κανε οικονομια ,μοιραζε τα πιο καλα !
λογαριαζε λογαριαζε μ ακριβεια !
σαν η δεκαρα λειπει
τιποτα δεν μπορεις να κανεις
ο,τι παντα κι αν κανεις
ποτε αρκετο δε θα ναι
η κατασταση σου ειναι ασκημη
κι ακομα πιο ασκημη θα γινει
δεν παει ετσι αλλο πια
αλλα η διεξοδος πια ειναι ?

Σαν την καρακαξα ,που αλλο
που αλλο δεν μπορει πια τα μικρα της να ταιζει
ανισχυρη μπροστα στη χιονοθυελλα του χειμωνα
και δεν βλεπει διεξοδο καμμια και στο μοιρολοι το ριχνει
ετσι και συ δε βλεπεις διεξοδο καμια
και αρχινας το μοιρολοι.

Οτι παντα κι αν κανεις
ποτε αρκετο δε θα ναι
η κατασταση σου ειναι ασκημη
κι ακομα πιο ασκημη θα γινει
δεν παει ετσι αλλο πια
αλλα η διεξοδος ποια ειναι?

Τζαμπα δουλευετε και δε λυπαστε κοπους
για ν αναπληρωσετε αυτο που δεν μπορει να αναπληρωθει
και να προκανετε αυτο που κανενας να προκανει δε μπορει
σαν η δεκαρα λειπει ,καμια δουλεια δεν ειναι αρκετη
το ζητημα για το κρεας ,που σας λειπει στην κουζινα
δεν προκειται μες στην κουζινα να κριθει
οτι κι αν κανετε
ποτε αρκετο δε θα ναι
η κατασταση σας ειναι ασκημη
κι ακομα πιο ασκημη θα γινει
δεν παει ετσι αλλο πια
αλλα η διεξοδος πια ειναι ?

25/3/10

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ : ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Τους καλους ανθρωπους τους αναγνωριζεις
απ τ ο,τι γινονται καλυτεροι
σαν τους αναγνωριζεις οι καλοι ανθρωποι σε
προσκαλουνε να τους βελτιωσεις, γιατι
πως γινεται κανεις πιο εξυπνος ? Μεσα απ αυτα που ακουει
και μ αυτα που του λενε,

Την ιδια ομως στιγμη
βελτιωνουνε αυτοι καθενα που τους κοιταζει και καθενα
που κοιταζουνε. Οχι μοναχα επειδη βοηθουνε τον καθενα
να βρει φαι η να βλεπει καθαρα , αλλα ακομα περισσοτερο μεσα απο τ ο,τι
εμεις γνωριζουμε πως αυτοι οι ανθρωποι ειναι ζωντανοι
κι αλλαζουνε τον κοσμο και τους χρειαζομαστε.

Οταν κανουν λαθη ,εμεις γελαμε :
γιατι αν βαζουνε μια πετρα σε λαθεμενη θεση
εμεις παρατηρωντας τους, βλεπουμε
τη σωστη
Κερδιζουνε καθημερινα το ενδιαφερον μας,οπως
καθημερινα οι ιδιοι κερδιζουν το ψωμι τους .ΓΙΑΤΙ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ.

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗ ΜΑΘΗΣΗ -Μπερτολτ Μπεχτ.

Μαθαινε και τ απλουστερα !Γι αυτους
που ο καιρος τους ηρθε
ποτε δεν ειναι πολυ αργα!
μαθαινε το αβγ ,δε σε φτανει,μα συ
να το μαθαινεις !Μη σου κακοφανει !
ξεκινα ! Πρεπει ολα να τα ξερεις !
Εσυ να παρεις πρεπει την εξουσια.

Μαθαινε .ανθρωπε στο ασυλο !
μαθαινε .ανθρωπε στη φυλακη !
μαθαινε .γυναικα στην κουζινα !Μαθαινε εξηνταχρονε !
εσυ πρεπει να παρεις την εξουσια
ψαξε για σχολειο ,αστεγε !
προμηθεψου γνωση , παγωμενε !
πεινασμενε ,αρπαξε το βιβλιο : ειν ενα οπλο
Εσυ να παρεις πρεπει την εξουσια .

Μην ντρεπεσαι να ρωτησεις Συντροφε!
μην αφεθεις να πειθεσαι
μαθε να βλεπεις συ ο ιδιος !
καθολου δεν το ξερεις
ελεγξε τον λογαριασμο
εσυ θα τον πληρωσεις
ψαξε με τα δαχτυλα καθε σημαδι
ρωτα : πως βρεθηκε αυτο εδω ?
Εσυ να παρεις πρεπει την εξουσια.

Απόσπασμα του Μπέρτολτ Μπρέχτ : Η τέχνη να κάνει κανείς την αλήθεια ευκολομεταχείριστη σαν όπλο

Ό επιπόλαιος άνθρωπος που δεν ξέρει την αλήθεια εκφράζεται με γενικότητες, παχιά λόγια κι αοριστίες. Φλυαρεί για «τους» Γερμανούς, κλαψουρίζει για «το» κακό, κι εκείνος που τον ακούει, στην καλύτερη περίπτωση, δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει. Ν’ αποφασίσει να πάψει να είναι Γερμανός; Θα εξαφανιστεί η κόλαση αν εκείνος είναι καλός; Κι οι κουβέντες για τη βαρβαρότητα που αιτία έχει τάχα τη βαρβαρότητα, τέτοιας λογής είναι. Λένε πως αιτία της βαρβαρότητας είναι ή βαρβαρότητα, κι η βαρβαρότητα πολεμιέται με την εξημέρωση των ηθών, που τη φέρνει ή μόρφωση. Όλ’ αυτά είναι γενικολογίες πέρα για πέρα, διατυπώσεις καμωμένες όχι για χάρη των πραχτικών συνεπειών, όπως θα ‘πρεπε· κατά βάθος είναι λόγια που δεν απευθύνονται σε κανέναν.
Τέτοιες αναλύσεις δείχνουν μόνο λίγους κρίκους απ’ όλη την αλυσίδα των αίτιων και παρασταίνουν τις κινητήριες δυνάμεις σαν τάχα ακατανίκητες. Τέτοιες αναλύσεις είναι όλο σκοτάδι, σκοτάδι που κρύβει τις δυνάμεις εκείνες που ετοιμάζουν την καταστροφή. Λιγάκι φως, και να που προβάλουν άνθρωποι σαν αίτιοι των καταστροφών! Γιατί ζούμε σε μια εποχή όπου το μέλλον του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος.
Ό φασισμός δεν είναι καμία φυσική καταστροφή που εξήγηση της να έχει τη «φύση» του ανθρώπου. Αλλά και στις φυσικές ακόμα καταστροφές υπάρχουν τρόποι παρουσίασης αντάξιοι του ανθρώπου· είναι αυτοί που κάνουν έκκληση στην αγωνιστική του δύναμη.
Μετά από ένα μεγάλο σεισμό που κατάστρεψε τη Γιοκοχάμα, έβλεπε κανείς σε πολλά αμερικάνικα περιοδικά φωτογραφίες εκτάσεων με ερείπια. Από κάτω έγραφε: «Steel stood» (το ατσάλι κράτησε). Και πραγματικά, αυτός που στην πρώτη ματιά είχε δει μονάχα συντρίμμια, έβλεπε τώρα, με οξυμένη την προσοχή απ’ αυτά τα λόγια, πως μερικά μεγάλα κτίρια είχαν σταθεί. Απ’ όλες τις περιγραφές ενός σεισμού, ασύγκριτα οι πιο σημαντικές είναι των μηχανικών, που υπολογίζουν τους κραδασμούς του εδάφους, τις ωθήσεις, τη θερμότητα που αναπτύσσεται και τα παρόμοια, και που οδηγούν μ’ αυτό τον τρόπο σε κατασκευές που αντιστέκονται στο σεισμό. Όποιος θέλει να περιγράψει το φασισμό και τον πόλεμο, τις μεγάλες καταστροφές που δεν είναι φυσικές καταστροφές πρέπει να πει μια πραχτική αλήθεια. Πρέπει να δείξει πως πρόκειται για καταστροφές, που τις ετοιμάζουν ενάντια στις τεράστιες ανθρώπινες μάζες των εργαζομένων χωρίς δικά τους μέσα παραγωγής, οι ιδιοκτήτες ακριβώς αυτών των μέσων παραγωγής.
Αν θέλει κανείς να γράψει μ’ επιτυχία την αλήθεια για τις κακές συνθήκες πρέπει να τη γράψει έτσι που να διακρίνονται οι, όχι αναπόφευκτες, αιτίες τους. Όταν και θα φανούν τα - όχι αναπόφευκτα - αίτια, μπορούν πια να πολεμηθούν οι κακές συνθήκες.

Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε

Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε.
Απ' αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.
Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο - το βλέπετε
μπροστά σας σ' άπλετο φως. Φρόντισαν
οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας
σε πέτρα. Γι' αυτό τίποτα δε χρειάζεται
να μάθεις. Έτσι όπως είσαι
εσύ μπορείς να μείνεις.
Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί
όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,
τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς
τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.
Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους
που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε
για όλους τους καιρούς
μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.
Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά
δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.
Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά
Η μάθηση θα 'τανε υποχρέωσή σου.

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: ΚΑΚΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ

Αντι στο δασος να παιζει με τους συνομηλικους του
καθεται ο μικρος μου γιος σκυμμενος πανω απ τα βιβλια
και πιο πολυ του αρεσει να διαβαζει
για τις κομπινες των λεφταδων
και τις σφαγες των στρατηγων
καθως διαβαζει τη φραση ,οτι οι νομοι μας
εξ ισου απαγορευουν σε φτωχους και πλουσιους κατω
απο τα γεφυρια να κοιμουνται
ακουω το ευτυχισμενο του γελιο
οταν ανακαλυπτει οτι ενος βιβλιου ο συγγραφεας
πουλημενος ειναι
το νεαρο του μετωπο φωτιζεται.Απ τη μερια μου
το επιδοκιμαζω.κι ομως θα θελα να μπορουσα
μια εποχη καταλληλη για τη νεολαια να του προσφερω
που σ αυτην στο δασος θα πηγαινε να παιξει με τους συνομηλικους του